Akcesoria do okien i drzwi

rolety-

Rolety wewnętrzne

Roleta jest to zasłona opuszczana i podnoszona przy pomocy sznurka, taśmy lub plastikowego łańcuszka nawijanego na bloczek. Zamontowany w bloczku mechanizm pozwala na blokowanie rolety na żądanej wy­sokości. Dolna krawędź rolety jest wyposażona w listwę, ułatwiającą równomierne nawijanie i odwijanie. Rolety montuje się do ościeżnicy okna, do ściany lub nadproża okiennego. Są produkowane z: tkanin ba­wełnianych, tkanin poliestrowych (powleczonych różnymi rodzajami tworzywa: ograniczającego straty cie­pła przez odbijanie promieni słonecznych lub ograniczającego dopływ światła), słomy, listewek drewnia­nych lub bambusowych, gazy (przeciw insektom).

Roleta może być wyposażona dodatkowo w kasetę, do której chowa się po zwinięciu i prowadnice bocz­ne, w których się przesuwa. Rolety mogą mieć napęd korbowy (zwija się je wówczas przy pomocy korby, która może być zdejmowalna i służyć do obsługi kilku rolet w mieszkaniu) lub elektryczny, który urucha­mia się wyłącznikiem lub pilotem. W dużych domach można zainstalować sterowniki sterujące zwijaniem lub rozwijaniem wszystkich rolet.

Rolety zewnętrzne

Rolety zewnętrzne mocuje się do ściany lub do stolarki okiennej. Pancerz (część zwijalna rolety), o budo­wie segmentowej (najczęściej z poziomych listew), może być stalowy, aluminiowy lub z PVC, bez wypeł­nienia lub z wypełnieniem z pianki poliuretanowej albo żywicy. Pancerz może być wyposażony w otwory wentylacyjne (np. w postaci perforacji w kształcie otworów na ok. 50% powierzchni), powoduje to jednak jego osłabienie. Rolety zewnętrzne zwija się ręcznie (przy pomocy linki lub korby) albo elektrycznie (klu­czyk, klawisz, sterowanie pilotem na fale radiowe lub podczerwień). Można zainstalować programator cza­sowy, który zwija roletę o określonej godzinie (symulując na przykład obecność domowników). Roleta antywłamaniowa powinna składać się z: kasety, pokrywy rewizyjnej, prowadnicy, listwy dolnej, pancerza i wałka nawojowego. Dostateczne zabezpieczenie przed włamaniem zapewnia tylko pancerz sta­lowy lub aluminiowy ze stalowymi wkładkami wzmacniającymi. Kasety powinny być nierozbieralne (najle­piej spawane), a prowadnice zabezpieczone przed zdemontowaniem. Roleta musi być wyposażona w blo­kadę uniemożliwiającą podniesienie pancerza od zewnątrz.

Żaluzje

Żaluzja to ruchoma zasłona okienna lub drzwiowa; składająca się z wąskich listewek. Zależnie od kon­strukcji i kierunku ustawienia listewek rozróżniamy kilka typów żaluzji.

■     Żaluzje poziome

■   Żaluzja pozioma wisząca składa się z szyny z zamontowaną blokadą (umożliwiającą blokowanie żalu­zji na żądanej wysokości), poziomych listewek połączonych pionowymi cięgnami, sznurka do podnosze­nia i opuszczania oraz plastikowego drążka do ustawiania listewek pod kątem. Żaluzję montuje się do ościeżnicy okiennej. W oknach szwedzkich żaluzje montuje się w przestrzeni miedzy szybami. Listewki są plastikowe, drewniane albo aluminiowe (odbijają promienie stołeczne). czasami papierowe (bardzo nie­trwałe).

■   W żaluzjach poziomych opuszczano- składanych listewki zastąpione zostały plisowaną tkaniną z two­rzywa sztucznego. Żaluzje takie mocuje się do górnej części ramiaka okiennego. Można je też montować w pozycji pionowej lub ukośnej, ale potrzebne są wtedy boczne szyny prowadzące lub druty naprężające tkaninę.

■     Żaluzje pionowe (verticale)

■   Żaluzje pionowe to ruchome zasłony składające się z pionowych pasów tkaniny (bawełny, akrylu, poliakrylu, poliestru lub włókien szklanych), które mogą mieć różne szerokości.

■   W żaluzjach wolnowiszących pasy tkaniny są u góry zamocowane w szynie prowadzącej, a na dole połączone łańcuszkami dystansowymi zapewniającymi state wzajemnie równoległe położenie i obciążone li­stewkami utrzymującymi je w pionie.

Markizy

Markiza jest to ruchoma zasłona zamocowana na konstrukcji stalowej lub aluminiowej w formie daszka. Konstrukcja markizy, zależnie od wysięgu, może być stała lub składana, o stałym lub regulowanym kącie nachylenia. Zasłonę zwija się przy pomocy taśmy, korby ręcznej lub elektrycznego silniczka (możliwe jest sterowanie pilotem, także z programatorem czasowym i czujnikiem stopnia nasłonecznienia). Zasłona jest wykonana zwykle z impregnowanej tkaniny lub folii z tworzyw sztucznych.

Okiennice

■   Okiennice zewnętrzne stosuje się najczęściej w oknach budynków parterowych (ze względu na trud­ności z otwieraniem i zamykaniem). Mogą być jednoskrzydłowe lub wieloskrzydłowe. Mocuje się je do bocznych części ościeżnicy albo do ściany. Są produkowane z drewna albo z PVC (są wówczas usztyw­niane stalowymi profilami). Okiennice z drewna są zbite z desek (czasami mają wycięty wzór), pełne wy­tłaczane albo wykonane z poziomych listewek. Okiennice z PVC są wytłaczane w taki sposób, że wyglą­dem przypominają różne typy okiennic drewnianych. Górne krawędzie okiennic mają różne kształty- do­pasowane do kształtu okna. Spotyka się też okiennice ocieplane, wykonane z dwóch warstw drewna lub PVC, pomiędzy którymi umieszczono warstwę styropianu lub wełny mineralnej. Okiennice ocieplane mo­gą zmniejszyć straty ciepła przez okna nawet o 60%, pod warunkiem, że po zamknięciu szczelnie przyle­gają do ościeżnicy okiennej. Zamknięte okiennice chronią nie tylko przed światłem i utratą ciepła, ale tak­że przed hałasem. O stopniu zabezpieczenia przed włamaniem decyduje masywność skrzydła, sposób osadzenia zawiasów (lepsze są wewnętrzne) i zamknięcia (metalowa sztaba).

■   Okiennice wewnętrzne są najczęściej ażurowe (z poziomych listewek), rzadziej pełne. Mogą mieć skła­dane skrzydła. Okiennice wewnętrzne pełne są czasami ocieplane.

Kraty okienne

Kraty mocuje się po stronie zewnętrznej lub wewnętrznej okna. Są wykonane z prętów o średnicy 8- 20 mm. Grubość prętów zależy od prawdopodobieństwa włamania (w miejscach odludnych stosuje się grub­sze kraty). Mocuje się je w kilku punktach do ściany. Szczeliny miedzy ramą kraty i miejscami mocowania powinny być na tyle wąskie, żeby nie dało się przez nie wsunąć nożyc. Kraty mogą być zamocowane na stałe (w razie pożaru uniemożliwiają ucieczkę z pomieszczenia), rozkładane lub rozsuwane. Bardziej popularne są kraty zewnętrzne, chociaż kraty wewnętrzne w większym stopniu zabezpieczają przed włamaniem (żeby się do nich dostać, trzeba najpierw stłuc szybę). Krata zewnętrzna musi być za­mocowana w taki sposób, żeby nie można było wspiąć się po niej do okien wyższych kondygnacji.

Parapety

■     Parapety wewnętrzne

■    Parapety drewniane są produkowane z drewna sosnowego, dębowego lub bukowego. Powinny być wykonane z drewna klejonego, które jest bardziej odporne na odkształcenia wywołane zmianami tempera­tury i wilgotności (paczenie). Mają frezowane krawędzie. Najczęściej są pomalowane lakierem bezbarw­nym.

■   Parapety kamienne najczęściej są produkowane z marmuru (ze względu na łatwość obróbki), czasami także z granitu. Mają powierzchnię szlifowaną lub polerowaną. Ponieważ kamień jest materiałem porowa­tym, powierzchnię parapetu trzeba powlec specjalnym płynem impregnującym.

■   Parapety z konglomeratu marmurowego produkuje się na bazie kruszywa marmurowego spojonego le­piszczem z żywicy poliestrowej. Dzięki zawartości naturalnego kruszywa wyglądają podobnie jak parape­ty z marmuru, ale są od nich kilkakrotnie tańsze. Mogą być barwione na dowolne kolory.

■   Parapety z kamienia syntetycznego wyglądem imitują kamienie naturalne: marmur i granit: ale są od nich lżejsze. Materiałem do ich produkcji jest mieszanina piasku kwarcowego i mączki dolomitowej z do­datkiem żywic poliestrowych i pigmentów. Mają gładką powierzchnię. Dostępne są w różnych kolorach. Są odporne na działanie związków chemicznych, dzięki czemu nie powstają na nich plamy.

■   Parapety z płyt postformingowych mają płytę nośną z materiału drewnopochodnego (najczęściej wió­rową); powierzchnie górna i dolna są oklejone laminatem o różnych kolorach, imitujących drewno, kamień, kafle lub powleczone melaminą. Powierzchnia laminatu może być matowa, półmatowa lub z połyskiem. Płyta parapetu ma krawędź od strony pomieszczenia zagiętą do dołu lub doklejoną końcówkę o wybranym kształcie i kolorze. Po przycięciu płyty na odpowiednią długość brzegi okleja się paskami laminatu, które zgrzewa się żelazkiem.

■   Parapety plastikowe są produkowane z twardego PVC o przekroju komorowym. Ich zaletą jest odpor­ność na wilgoć. Dostępne są w różnych kolorach, często imitują marmur.

■   Parapety akrylowe produkowane są z masy akrylowej z wypełniaczami. Są bardzo twarde i odporne na działanie związków chemicznych, dzięki czemu nie powstają na nich plamy. W przypadku uszkodzenia po­wierzchnię parapetu można zeszlifować.

■   Parapety z laminatu poliestrowo- szklanego składają się z dwóch warstw; spodnia warstwa jest wy­konana z waty szklanej z dodatkiem żywicy poliestrowej, górna- z żelkotu— materiału produkowanego na bazie nienasyconej żywicy poliestrowej, o dobrych własnościach mechanicznych, połysku i elastyczno­ści. Krawędź parapetu jest zagięta do dołu na odcinku 45- 60 cm, który można skrócić przez obcięcie. Części boczne są zamknięte zaślepkami (zwykle tylko na pewnym odcinku).

■      Parapety zewnętrzne (podokienniki)

■   Podokienniki z blachy ocynkowanej można kupić gotowe lub przycina się na zamówienie – z jednego arkusza blachy lub z dwóch kawałków, które lutuje się. Na podokienniki stosuje się blachę o grubości 0,55 mm (parapety o długości do 2 m) lub 0,8- 1 mm (powyżej 2 m). Można je malować. Podokienniki goto­we są fabrycznie powlekane lakierem. Kapinos może mieć zagięcie o kącie ostrym, zaokrąglone lub z od­gięciem na zewnątrz. Jako wyposażenie dodatkowe sprzedawane są elementy do wykończenia brzegów, dostosowane do różnych typów ścian: betonowej, otynkowanej, murowanej. Podokienniki z blachy są naj­bardziej popularne i jednocześnie najtańsze. Są mało odporne na korozję.

■   Podokienniki z aluminium mają powierzchnię pokrytą lakierem lub anodowaną. Są odporne na działa­nie czynników atmosferycznych, ale wydłużają się pod wpływem wysokiej temperatury, dlatego powinny mieć długość mniejszą o ok. 1,5 mm od wymierzonej (są wyposażone w nasuwane końcówki, zakrywa­jące brzegi).

■    Podokienniki plastikowe produkuje się z twardego lub piankowego PVC, którego powierzchnię pokry­wa się laminatem o różnych barwach. Mają przekrój pełny lub komorowy. Ich wymiary są bardzo zróżni­cowane. Sprzedawane są też akcesoria dodatkowe, takie jak: łączniki, zaślepki i wypełnienia narożników. Podokienniki z PVC są trwałe, odporne na korozję i działanie związków chemicznych (kwaśne deszcze), ła­two jest utrzymać je w czystości (wystarczy mycie wodą z dodatkiem detergentu).

■    Podokienniki z żywicy epoksydowej są zbrojone włóknem szklanym, a ich powierzchnię pokrywa się teflonem. Są wytrzymałe, odporne na korozję, tłumią odgłosy kropel deszczu uderzających o parapet. Do­stępne są też w wersji przystosowanej do nałożenia na stary parapet (mają wówczas dłuższy kapinos). Wykonywane są na zamówienie.

■   Podokienniki ceramiczne produkuje się z kształtek klinkierowych lub płytek ceramicznych szkliwionych (pełnych lub drążonych). Są wytrzymałe, odporne na działanie czynników atmosferycznych, mrozoodporne i nienasiąkliwe. Mają różne kształty i wymiary. Standardowo dostępne są w kilku kolorach.

■   Podokienniki z kamienia naturalnego produkuje się przede wszystkim z granitu, czasami także z pia­skowca. Mają zróżnicowaną strukturę i kolory (zależnie od gatunku kamienia). Powinno się stosować twar­de odmiany kamienia o niewielkiej nasiąkliwości, ewentualnie pokryć powierzchnię środkiem do impre­gnacji. Są odporne na ścieranie i łatwe w obróbce, dlatego mogą mieć różne kształty.

Udostępnij artykuł

Budownictwo, chemia budowlana, materiały budowlane © 2018 All Rights Reserved